Ünlem

Serzeniş Meraklısı yok artık..

Üzgün

Kırgın

Mutsuzum!

dön. 

Mimperest..

Onunucu Köyün Adamı bana mim göndermiş...Teşekkürlerimi sunup cevaplamaya başlıyorum..

En sevdiğin şehirler hangileri?
*İstanbul.. buruk bir havası var,seviyorum.
*İzmir..hüzün şehri benim için,seviyorum..


Favori filmin hangisi?
*Tek bir film olamaz elbette..Kategori olarak değişir..
*Yine de büyük bir genelleme yapacak olursak; The Godfather derim..


En çok hangi renk giyinirsin?
*Siyah ve kırmızı..

Özlediğin?
*Uyku... Çok özledim rahat ve huzurlu bir uyku çekmeyi..

Beklediğin?
*Beklemek kötü,beklemek zor..Yine de huzur'u bekliyorum diyebilirim.

Bu güzel mimi;
BiGaripWomen'a
Dalgaları Aşmak'a
Gereksiz Adam'a
Ve Vecihi'ye paslıyorum..

sevgiler,saygılar efem..

İyi gün insancıkları..

Can dostu

Yol arkadaşı

Dert ortağı

...

Herkeste bi yakın olma,bi babalık yapma istediği var..

Biliyor musunuz

Hepiniz evlat katilisiniz!! 

Dönsem,kabul eder misin?

Tiyatro hayatın yansıması değildir.Ancak hayat tiyatronun kötü bir yansıması olabilir.

Özledim. 

{Mim}

Elizaphelia tarafından gelen mimi cevaplıyoruzzz.

1. En sevdiğiniz 3 çiçek ismi :
Fesleğen
Kaktüs
Begonya.


2. Gerçekleşmesini istediğiniz 3 hayaliniz :
3 tane yok ya..
Bi tek iyileşmek istiyorum bu kadar.

3. En sevdiğiniz ve sevmediğiniz 3 huyunuz :
Sevmediğim,
-Çok çabuk sinirlenirim.
-Aşırı soğukkanlıyım.
-Dikkatsizim.

Sevdiğim,
-hırs yapmam.Bana göre hırs kötüdür.burdan doğru orantı yaparsak,bu da iyi bir özellik oluyor.
-Çabuk etkilerim.bi insanla bi saat konuşmayayım hemen düşüncemi empoze ederim(kötü mü ki bu:/)
-Yalan söyle(ye)mem.

4. Gıcık olduğunuz 3 hareket :
Yanlış anlaşılmak.
Israr.
Taklit edilmek.

5. Bu benim bugüne kadar olan en kara günümdü. Dünya başıma yıkıldı ve bir daha ayağa kalkamam diye düşündüğünüz olay;
Babamı kaybetmek.

Mimi;Esperanza,dbp ve Evolet'e şutluyorum.

saygılar,sevgiler..

Aslında Mutluluk..

Bizler mutlu olmak için çırpındık.

Sen de ben de en fazla bu duyguya önem verdik.

Sırf onun için savaştık,sırf onun için kazandık ve sırf onun için kaybettik.

Oysa mutluluk bir yanılsamaydı.Hiçbirimiz ulaşamadık,sahip olamadık.

Hep hayallerimizde kaldı,mutluymuş gibi hissettik ama asla mutlu olamadık.

Özünde hepimiz mutsuzduk.

Mutluluk;her parçası dünlerde kalmış bir hikayeydi.

Bir türlü tamamlanamadı,toparlanamadı.Hiçbir kalem onu gerçek kılamadı.

Okuyamadık,anlayamadık sırf bu yüzden.

Denedik.

Kurduğumuz labirentlerde denekleri dolaştırmak ve bunlardan sonuç elde etmek zor işti.

Deneyler zaten hep böyleydi.Hayat da böyleydi.

*Asla sahnelenmeyecek.Hep tekrarlanacak bu oyun.

Ve biz aslında hiç mutlu değiliz.

Özümüzü kaybettiğimiz için farkına bile varamadık.

Her defasında başa dönen bir kısır döngüde kayboluyor,bitiyoruz. 

Terapi

1 ay 1 gün.

Gittim de ne mi oldu?

Güzel oldu güzel..Kendimi aradım,buldum,döndüm.Öğrendim.Anlamam ve öğrenmem gereken,göz ardı ettiğim bir dünya olgu..Sanki biraz daha olgunlaştım.İnsan büyüdükçe değil,öğrendikçe olgunlaşıyor değil mi?:)

Ne kadar tanıdık geldim kendime bir bilsen..Hani aynaya bakınca birçok ben görürdüm ya aslında ne bariz ayırt edilebilir bir ben varmış.Bir köşeye sinmiş,korkmuş,kafası karışmış bir kedi yavrusu gibi olan ben nasıl da aslan kesiliverdim bir görsen..
Şöyle ki;birçok şey geldi geçti,ben kaldım.Ama kendime iyi bakmadım.Gücüm buna yetmedi.Hani öleceğini bilen bir hastanın son günlerini dolu dolu yaşaması gibi buruk yaşadım ne yaşadıysam..
Anladım dedim ya hani anladıklarım bir çok şeyi değiştirmedi yine.Hâla kabuslarla başa çıkmaya uğraşıyorum.Hâla uykusuzum.Hâla yavaş hareket ediyorum.Hâla merhametsiz,düzensiz ve anarsist.
Çok karaktersizim be!
Seni aldattım.Evet evet seni aldattım blog!Sen yokken içimi durduramadım.Yazmam gerekti.Ben de yazdım.Bir deftere döküldüm,şimdi okusan boğulursun.. O derece çok,o kadar yoğun...
Ömero;bir yorumunda demişti ki "Gitmek için gelir dertler.. ,, Ben de dert misali dönmek için gittim ve döndüm :)
Biriktiremedim yazacaklarımı.Tutamadım kendimi..
Çok tutarsız davrandım blog!Kendimi iyi edeyim derken çok huzur bozdum.Pişmanım.Keşke 'keşke' olmasa sözlüğümde ama var değil mi?.Gitmemek üzere var..
Dostlarım(çoğul ama tekil gibi düşün) olduğunu bilmezdim.Hâla bilmiyorum.Ama bana göre dost her 'insan' dan olur.Kalbi okyanus gibi büyük olan insanlar tüm insanlığa dosttur.
Hani seni hiç tanımaz ama düşünür,merak edip iyi olmanı bekler.Çok fazla tanımlayamayacağım örneklendireyim senin için.Mesela; beenmaya... Beenmaya; ne güzel insan!Herkesin hayaında bir beenmaya olmalı blog!ne şanslıyım ki benim var.
'Acı mı çekiyorsun,çek o zaman!' Bak bu da bir Ömero yorumu blog..Hepsi aklımda kalmış,yer etmiş belleğimde...
Çektim ben de acımı yaşadım doya doya..Ama keşke  bu kadar olsa sadece 1 ay sürse acı çekmek,pişmanlıklar..
Bu arada blog,ben artık bir milyon kalem yazarıyım.Ne güzel değil mi:)
Uzun lafın kısası;acısıyla tatlısıyla bir terapimi daha geride bıraktım.Faydalı seanslarım oldu..İyi ki gittim ama daha iyisi var; döndüm değil mi:)
1 ay 1 gün..
Özledin mi?

Ben özledim.

Gidiyorum..

Belki de gitmek en iyisidir..

Sevdiğim,izlediğim bloglar,hepinize kucak dolusu sevgiler..

Gitme vakti geldi..

Ödüle Lâyık Olmak..

Güzel bir duyguymuş.Beni ödüle lâyık gören Esperanza' ya teşekkürlerimi iletiyorum. :)

Ödül için gerekli olanlar:

1.Sizi ödüllendirene teşekkür edin.

2.Sizi ödüllendirenin blog linkini yayınlayın.

3.Ödülün logosunu yayınlayın.

4.7 yaratıcı bloggerı ödüllendirin.

5.7 blogun linkini yayınlayın.

6.Ödüllendirdiklerinizi haberdar edin.

7.Kendiniz hakkında 7 ilginç şeyi yazın.

Başlayalım:)

1.Tekrar Teşekkürler Nur'um:)

2.Tamamdır.

3.O da tamam.

4.Hmm..

Yazılarını büyük bir ilgiyle okuduğum güzel insan; d.b.p 

Mim yazarmı bilmem ama,ödüle layık bir blogger; Ömero

Son zamanlarda hayatı serzenmekte olan;Serzeniş Meraklısı

Yeni tanıştığımız aynı zamanda adaşım,Özlem; beenmaya

Hayatını düzene sokmakla uğraşan gönül dostum; Evolet

Bir görünüp bir kaybolan; Fatih Altay

Yeni keşfettiğm blogger; ateşinsesi

Ve ortalardan kaybolan,büyük ihtimalle bu yazıyı okuyamayan,gitmesine üzüldüğüm blogger ; zanzara

5.İsimlerin üzerine tıklasan yeter.

6.Pekiii.

7.Zor soru..Ama karalayalım bişeyler..

tekil hayaller kurmam..Ne bileyim hiç denemedim..Denesem de;seri katil olsam nasıl bir yol izlerdim,intihar etsem nasıl ederdim gibi olmayacak şeyleri düşünürüm.

Sıcak suyla duş alırım ama ne sıcak.Benim duş aldığım suya el değdiremezler.Neden böyle bilmiyorum.

Utandığımda,yorulduğumda,üzüldüğümde hemen yüzüm kızarır.Domates gibi..

Denizi çok severim ama ne kadar sıcak olursa olsun,kaynar olmadığı için giremem

Ellerimin üzerinde yürümeyi seviyorum.Bazen ışıkları ellerimin üzerinde,ayaklarımla kapatıyorum.bu hoş bir şey bana göre.

Başka yok yahu..Düşündüm ama bu kadar..

Kargaşa

Yaşamayı sevmek;

İyimser olmakla mı,

korkarak değil de cesurca tutunmakla mı,

durumları zıtlıklarıyla kabullenmekle mi,

ölümü düşünmekle mi,

'vardır bunda da bir hayır'deyip sineye çekmekle mi,

kaybettiklerini kazanmak için çabalamakla mı,

gülerek mi,

umursamayarakla mı,

hiç ölmeyecek gibi yaşamakla mı,

yoksa pişmanlıkların yakasını bırakmakla mı,

Mümkündür?

tatsızlık

Bu günlerde bulanığım..herkesten,herşeyden kurtulmak ister bir hâl..nereye gitsem aynı sorular,her ortam aynı telaşla boğuyor..

geçimsizim..soğuk,gülümsemeyen,anlamayan,anlatmayan..

Yazmak bile istemiyorum..öyle bir hâl..

Ve bir de uykusuz..

Paranoya

Üşüyorum.Kat kat örtünüyorum.Tek yastıkla nefessiz kalıyorum..Başımı genelde yüksekte hissetmek istiyorum.Gözlerimi tavana dikiyorum.Tavandaki kareyi gözlerimle takip ediyorum,ediyorum,ediyorum,ediyorum..Bir nokta hâline geldiğinde gözlerimi yumuyorum.Eğer oraya bakarsam tavan üzaerime çökecekmiş gibi geliyor..Kendime hakim olamıyorum,bakasım geliyor..Kalkıyorum pencereyi açıyorum,pencereyi açınca istediğim gibi gözleyebiliyorum tavanı.Ama üşüyorum!Pencereyi kapatıp,odanın kapısını açıyorum..İçeri ışık ve ses giriyor.Işıkta uyuyamam ki!Bütün bedenimi örtüyorum,bu sefer de nefessiz kalıyorum.

Sonuç;UYUYAMIYORUM!!

Umut;bir insanı öldürebilir!

Umud etmek..Yaşamak için,sevmek için,tutunabilmak için,kazanmak için,sevilmek için.Kimi zaman umutsuzluktur insanı ölüme sürükleyen,çoğu zaman da bir umuttur yaşatan insanı!..Hiçbir şeyi olmayan insanın bile umudu vardır.Cömert bir duygudur.Herkes kolayca edinebilir.Şartsız..Kendinden başka kimsesi olmayanın kendiyle kavga etmekten kimseye fırsat kalmamış bir kimsenin;(mesela benim gibi)tek dostudur..Kim bilir..

Bu konuyu yazmamın nedeni dün izlediğim bir film.Esaretin bedeli.İlk kez izlemedim ama unutmuşum diyebilecek kadar önce izlemişim.Ben de bir takıntı var ki adı takıntı mı olur bilmiyorum,filmlerdeki sözler,şarkılar,kareler beynimde kendi hayatımdan ya da tercihlerimden,düşüncelerimden kesitler bulup onları düşündürüyor bana.Çoğu kez bir filmi birden fazla izleme nedenimdir bu.

Umud etmenin filmiydi Esaretin bedeli.Umut ve zeka.Umud etmek iyidir dendi..

Ama bir düşünün..Hiç gerçekleşemeyecek bir umudun peşinden koşmak zarar mıdır yarar mı?Beklenen günler zamanın akıp gitmesine rağmen ulaşılmaz kalıyorsa?

Acaba benim umutlarım da öldüren türden mi?

Ya yaşamak için uğraşırsın ya da ölüp gitmekle..Buda filmdeki bir diğer müthiş söz.

Hangisi için? diye sordum kendime.Karamsar bakışım ve hayatımdaki yersizlikler ölüp gitmekle uğraştığıma bir cevap..Hâla bir umudumun olması da yaşamak için uğraştığıma verdiğim cevap..Bunları çoğaltırsam biliyorum ki sonu hüsran olan bir sonuç çıkar bu yüzden derinlerime inenem şimdilik, vurgun yememem lazım..

Senelerdir umud ediyorum,tek bir şey için.Hiç bir kıpırtı yok.Acaba öldürmeli miyim? Söküp atmalı mıyım?Ya da söylemekten kaçındığım söz; vazgeçmeli miyim?

Bu düşünceleri bırakmalıyım,tek bildiğim bu.Düşünmek bana daha da fazla zarar veriyor.Bu kadar iç hesaplaşma yeter..

-hâla uzak-

Not;Filmi izlemem için hatırlatan akıl adaşım Esperanza ya sonsuz teşekkürler..

İhtiyacım Var!

Birazcık,sadece birazcık;

Bu resimdeki gibi olmaya.

evimden uzakta

-ne önemi var-

yardım eli

evimden uzakta

01.09.09