22.4.13

boşluklardan boşluk beğendim

Bir şeyin ne kadar içinde olursan, o şeye o kadar uzak kalırsın.
Ne kadar yakınsan,ne kadar içli dışlıysan o kadar keybedersin kendini. Farkındalığın gider.
Görememeye başlarsın önce. Sonra duyamamaya.. Hissedememeye kadar yolun vardır.
Kırılma noktasıdır hissedememek. 

Aynı şekilde;
Birine ne kadar yakın olursan, ona o kadar yabancı kalırsın.

Hiç değişmedim.
Hiç değişemedim.
Yapamadım işte.

Ben aynı ben..
Çabuk tüketmek konusunda nasıl bu kadar başarılıyım bilmiyorum.
Ne varsa harcıyorum. Yarınsızım ya. YARINSIZ.
Hiç mi düşün(e)mez insan sonunu?
Hadi bunu yaptın..ne varsa tükettin.. Ne varsa harcadın..
Da(!) yok olanı bile bitirmeyi nasıl başarıyosun özlem?

pişman olmak benim hayatımın özeti galiba.

herkes görür herkes bilir herkes anlar
ama ben itinayla salağa yatarım.

bunu da anlayanlar olur

herkes her şeyi fark eder 
ben kaçarım
inanmak istediklerimle birlikte oturur ağlarım

sana bitmeyen bir şey söyleyeyim mi?

benim kendime yaptığım bu işkenceler hiç bitmeyecek
kendimi mutsuz etmek için varmışım gibi 

ben bile tahammül edemiyorum kendime
kimsenin gidişini çok görmeyişim bundan
görmezden gelmelerim bundan

herkesi affettim
ama
affettiğim için kendimi bir türlü affemedim.

3 yorum:

Özgür dedi ki...

Bir tek kendini affetmek kalmış o zaman. Sorun yok sanki?

İ.x.İ.r dedi ki...

zor olanı sona sakladım.

Ahu dedi ki...

Sen çok farklı birisin. Çok tatlısın :)